Eat, love, pray? Nou nee…

5 Feb

yoga310x100Eten, Bidden, Beminnen van Elisabeth Gilbert is echt een boek waarbij het moederschap een prettige leeservaring in de weg staat. Wat nou een jaar rondreizen en in een meditatiegrot jezelf vinden? As if. Maar goed, als je je met elke hoofdpersoon direct moet kunnen identificeren, ben je snel uitgelezen. Ik probeer daarin steeds strenger voor mezelf te zijn, want anders lees ik alleen nog maar gelijksoortige boeken. Dus: ik probeerde met een open mind Gilberts spirituele zoektocht te volgens en met al het reizen, proeven, mediteren en contact maken met god en haar innerlijke kracht. Maar het houdt een keer op.

Je rot ergeren aan een hoofdpersoon is mijn nieuwe grens. Misschien heb ik gewoon onvoldoende Outer Body Experiences gehad om Eten, Bidden, Beminnen te waarderen. Wat me tegenstaat is de decadente manier waarop Gilbert naar geluk op zoek gaat. Ze reist naar Italië, India en Indonesië en verblijft onder andere in een Ashram om zichzelf te zoeken. Dat vind ik niet sober, maar eigenlijk erg ‘Absolutely Fabulous’. Ik bedoel, hoe over de top is je leven als je dat nodig hebt? En: haar keuzes op het eind markeren volgens mij het begin van een leven dat niet erg onthecht en meditatief is.

De passage waarin een vriend Gilbert uitlegt dat ongelukkige mensen de bron van alle kwaad op wereld zijn, maakte de beslissing om het boek binnenkort op Bookcrossing te zetten definitief. Als je nu denkt ‘Huh, maar het zijn toch ook altijd de zeikerds die de problemen maken?’, dan raad ik je aan om het humoristische boek Happiness van Will Ferguson te lezen. Dit gaat over een wereld waarin de negatieve zeurpieten uitgeschakeld worden en de positivo’s het winnen. En dat is eng.

Gisteren heb ik als tegengif met mijn zoon maar weer eens mijn lievelingskinderboek gelezen: Oh, wat mooi is Panama van Janosh. Daarin gaan mijn favoriete optimisten kleine beer en kleine tijger ook op reis om gelukkiger te worden. En waar kom je ook alweer uit als je steeds linksaf gaat? Precies. Daar is ’t meestal ook mooi.

Advertenties

Eén reactie to “Eat, love, pray? Nou nee…”

  1. A. 16/02/2009 bij 19:12 #

    Ik heb na Italië afgehaakt. Het boek moest terug naar de bib en ik heb het niet verlengd. Dat zegt genoeg in mijn geval. Ik had min of meer hetzelfde gevoel als jij toen ik het boek las.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: