Shteyngart moet je nu lezen

15 Mrt


‘Pas op met puberale parafernalia, zoals iPhones’, waarschuwde de schrijfjuf. Logisch, want bij de cursus Korte Verhalen voor Beginners ligt de lat natuurlijk bij het schrijven van tijdloos, universeel aansprekend proza. Literatuur. En dat lukt niet als je van die gadgets in je tekst stopt die drie maanden later alweer vergeten zijn. Gelukkig heeft Gary Shteyngart deze gouden regel genegeerd.

Shteyngarts satirische roman Super Sad True Love Story speelt in de ‘zeer nabije toekomst’. Iedereen heeft een ‘äppärät’, een soort iPad 8. Mensen gebruiken het voor vrijwel alle sociale contacten. Als je over straat loopt, verschijnt in zuilen informatie over je bloedruk, je cholesterolgehalte, je vermogen en je fuckability-score. De enige inbreuk op de privacy waar mensen nog aanstoot aan lijken te nemen, is een praatje maken buiten het äppärät om.

Voor Lenny Abramov, 39, zijn alle veranderingen te snel gegaan. In het vliegtuig vraagt zijn buurman hem om zijn boek weg te leggen, omdat het stinkt. Doordat hij die papieren dingen hardnekkig blijft aanschaffen, blijft zijn persoonlijkheidsscore laag.

Lenny heeft een baan bij Post-Human Services, een keihard bedrijf dat onsterfelijkheid verkoopt aan de superrijken. Zijn rol daar is onduidelijk. De kans dat hij zelf in aanmerking komt voor de eeuwige jeugd lijkt steeds kleiner. Daarbij wordt hij – hoe ouderwets – smoorverliefd. Zijn liefde, Eunice Park (24), is een kind van haar tijd. Persoonlijkheid kun je kwantificeren, uiterlijk is alles. Dat zij toch al snel bij Lenny intrekt, is meer toeval dan true love.

Voor Shteynbergs äppärät geldt de waarschuwing van de schrijfjuf natuurlijk niet helemaal, want het bestaat niet echt en het heeft futuristische functionaliteiten. Maar: Shteyngart gebruikt het om zijn visie te geven op de technologie die we nu gebruiken. Waaronder die vermaledijde iPhone, die kort voorbij komt als relikwie. Net als websceptici als Nicholas Carr en Sherry Turkle lijkt hij te vrezen dat we afstevenen op een keiharde, snelle samenleving waarin ingewikkelde emoties als empathie verdwijnen. En dat maakt dit dus geen tijdloos werk, maar een ‘get it while it’s hot’-roman. Daarom is het ook zo wonderlijk dat er nog geen vertaling van verkrijgbaar is. Want dit boek moet je nu lezen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: